Struktura dramatu (dramat realistyczny, obyczajowy, fantastyczny, psychologiczny, symboliczny, narodowy) ostatnidzwonek.pl
      Wesele | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczeniaopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Wesele

Struktura dramatu (dramat realistyczny, obyczajowy, fantastyczny, psychologiczny, symboliczny, narodowy)

Wyspiański zastosował znany już w antyku zabieg trzech jedności: miejsca, akcji i czasu. Innym nawiązaniem do dramatu antycznego jest wprowadzenie chóru w scenie, w której Pan Młody spotyka Hetmana. Utwór składa się z trzech aktów, które składają się kolejno z 38, 30 i 37 scen.

Akt pierwszy


Jest nazywany przez wielu badaczy „krakowską szopką” i jednocześnie „komedią społeczno-obyczajową”. Ten rodzaj dramatu określany jest mianem realistyczno-obyczajowego. Bohaterowie w kolejnych scenach ukazują się głównie w parach, ich dialogi są często zabawne i nie tworzą spójnej całości. Pary są bardzo trafnie dobrane, a dialogi między postaciami obrazują różnice między inteligencją a chłopami. W tym akcie poznajemy także cechy osobowości poszczególnych gości weselnych, ich wady i zalety. W parach, gdzie postaci pochodzą z tej samej klasy społecznej można zaobserwować, że odnoszą się one do siebie z szacunkiem i zrozumieniem. Tłem muzycznym dla rozmów gości, odpoczywających od tańca w świetlicy, jest typowa muzyka weselna, dobiegająca z izby obok. Akt kończy zapowiedź zjawisk fantastycznych (zaproszenie fantastycznych gości przez Państwa Młodych, zainspirowanych do tego przez Poetę i Rachel), które następują w kolejnym akcie.

Akt drugi


Ma podobną konwencję do aktu pierwszego, ale mamy w nim do czynienia z innym typem dramatu, a nawet kilkoma, mianowicie z dramatem fantastycznym, symbolicznym i psychologicznym. Dzieje się tak za sprawą zjaw, które przybywają na wesele. Nadają one wydarzeniom charakter fantastyczny. Dalej podstawową formą przekazywania treści jest dialog, ale tym razem nie tylko między bohaterami ludzkimi, ale także ze zjawami. Każdy fantastyczny gość coś symbolizuje, dlatego można mówić o dramacie symbolicznym. Fakt, że bohaterowie, którzy spotykają ucieleśnienia swoich marzeń, rozterek i pragnień, przeżywają wewnętrzne rozdarcie, zwątpienie i lęk, świadczy o tym, że jest to także dramat psychologiczny. Przybycie ostatniej zjawy – Wernyhory zwiastuje zmianę kierunku akcji w akcie trzecim.


Akt trzeci

Jest zupełnie inny, niż poprzednie dwa. Milknie muzyka weselna. Poza wprowadzeniem większego ruchu scenicznego, scen zbiorowych można zauważyć poszerzenie płaszczyzny scenicznej o dziedziniec przed chatą, na którym zbierają się okoliczni chłopi oraz o widok na krakowskie Błonia. Dodatkowo następuje stopniowa zmiana oświetlenia izby, ponieważ akcja toczy się o świcie. W tym akcie rozgrywa się dramat narodowy, bohaterowie zaprzestali zabawy na rzecz organizacji powstania. Akcja znacznie nabiera tempa. Cechy poznawanych przez pierwsze dwa akty postaci mają teraz kluczowe znaczenie. Z każdą kolejną sceną budowana jest dramaturgia, oczekiwanie na sygnał do rozpoczęcia powstania, jakim ma być przyjazd Wernyhory z Archaniołem. Symbolizm przechodzi w tym akcie ze zjaw na przedmioty (złoty róg, sznur, czapka z pawim piórem) i sceny symboliczne (zasłuchanie, chocholi taniec, błędne koło). Punktem kulminacyjnym jest pojawienie się Jaśka zamiast Wernyhory w drzwiach izby. Zakończenie stanowi zbiorowy taniec bohaterów do gry i śpiewu Chochoła.



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Akt pierwszy kończy:
a) zapowiedź zjawisk fantastycznych
b) zapowiedź chocholego tańca
c) zapowiedź obrzędu wywoływania duchów
d) zapowiedź oczepin
Rozwiązanie

"Krakowską szopką" nazywany jest:
a) Pierwszy i ostatni akt Wesela
b) ostatni akt Wesela
c) pierwszy akt Wesela
d) drugi akt Wesela
Rozwiązanie

Muzyki weselnej nie słychać:
a) w trzecim akcie
b) w pierwszym i ostatnim akcie
c) w pierwszym akcie
d) w drugim i trzecim akcie
Rozwiązanie

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Wesele” - streszczenie szczegółowe
Geneza „Wesela” Wyspiańskiego
Stanisław Wyspiański - biografia
Struktura dramatu (dramat realistyczny, obyczajowy, fantastyczny, psychologiczny, symboliczny, narodowy)
Kalendarium życia i twórczości Stanisława Wyspiańskiego
Zestawienia gości weselnych ze zjawami
Cechy dramatu Wyspiańskiego na przykładzie „Wesela”
Wydarzenia historyczne poruszone w „Weselu”
Stylizacja na gwarę w „Weselu”
„Teatr mój widzę ogromny”, czyli koncepcja teatru ogromnego
Czas i miejsce akcji w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego
Symbolika w „Weselu”
Nawiązanie do „Wesela” w kulturze
Najważniejsze cytaty „Wesela”
Bibliografia
Premiera spektaklu „Wesele”




Bohaterowie
Panna Młoda - charakterystyka
Pan Młody - charakterystyka
Gospodarz - charakterystyka
Fantastyczne osoby dramatu
Bohaterowie „Wesela” i ich pierwowzory
Chłopi i inteligencja w „Weselu”





Tagi: