Wesele | inne lektury | kontakt | reklama | studia
streszczeniaopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   
Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Wesele

„Wesele” - streszczenie szczegółowe

© - artykuł chroniony prawem autorskim autor: Karolina Marlęga

Scena 35
Pan Młody, Radczyni


Pan Młody próbuje przekonać swoją ciotkę – Radczynię, do autentyczności swojej miłości do wsi. Argumentuje wybór obecnego życia zakłamaniem i szarym życiem w mieście. Radczyni pozostaje niewzruszona i sceptyczna:
„Mego zdania to nie zmienia”.

Scena 36
Poeta, Rachel

Poeta wypytuje Rachelę, czy zdarzyło się jej kiedyś zakochać w chłopie. Dziewczyna mówi, że czuje duży pociąg do chłopów, ale dodaje też:

„(…) lecz być musi ładny chłopiec.
Powrót, powrót do natury”.


W dalszej rozmowie Rachela podkreśla różnice między nią a jej ojcem:

„Interesujące, co?
Wyzysk, handel, ja i on - ?”.


Poeta zauważa miłość Żydówki do poezji i pyta, czy sama kiedyś tworzyła. Dowiaduje się po chwili, że woli nie pisać wcale, niż pisać słabo. Rachel widzi wszędzie zaklętą poezję:

„(…) kędy spojrzę, to widzę
poezję żywą, zaklętą
tę świętą”.


Jest to kolejna z młodopolskich cech dziewczyny, dostrzegającej poezję w najprostszej czynności i rzeczy. Dziewczyna zapowiada rychłe opuszczenie wesela. Mówi Poecie, że będzie szła przez sad, gdzie krzewy róż owinięte są w chochoły. Pojawia się motyw chochoła jako symbol odrodzenia:

„Jeśli kto ma zapach róż;
owiną go w słomę zbóż,
a na wiosnę go odwiążą
i sam odkwitnie”.

Rachela zapowiada, że pochyli się nad chochołem i tak mu się zwierzy:

„(…) wyznam, jakich się herezji
nasłuchałam; jak się jęto kąsać, gryźć
mnie, com przyszła zakochana! –
Zmówię chochoł, każe przyść
do izb na wesela, tu –
może uwierzycie mu
że prawda, co mówi Rachela”.


Mówi, więc Poecie, że zaprosi chochoła na przyjęcie. Jej rozmówca dopiero wówczas poznaje imię dziewczyny i natychmiast się nim zachwyca:

„(…) imię pani tak liryczne…”.

Rachela staje się inicjatorką wydarzeń fantastycznych, mówiąc:


„(…) zaproście tu na Wesele
wszystkie dziwy, kwiaty, krzewy,
pioruny, brzęczenia, śpiewy…”,


na co Poeta krzyczy:

„(…)chochoła !”.
Żydówka zawija na szyi szal i wychodzi.

Scena 37
Poeta, Panna Młoda


Poeta twierdzi, że dziś może spełnić się każde życzenie szczęśliwej Panny Młodej i proponuje jej:

„(…) panno młoda – zaproś gości
tych, którym złe wciórności
dopiekają – którym źle –
których bieda, Piekło dręczy,
których duch się strachem męczy,
a do wyzwolenia się rwie”.


Panna Młoda nie wie, po co miałaby to robić.

Scena 38
Poeta, Panna Młoda, Pan Młody


Pan Młody, który także jest poetą, mówi:

„Ja szczęśliwy, do gospody
sprosiłbym tu cały świat:
takim rad, takim rad”.


Poeta proponuje więc, by zaprosił chochoła skrytego za oknem w sadzie, na co mężczyzna wybucha śmiechem:

„Cha, cha, cha – cha, cha, cha,
przyjdź chochole,
na Wesele,
zapraszam cię ja, pan młody,
wraz na gody
do gospody!”.


Cała trójka zaczyna się śmiać i wykrzykiwać raz za razem zaproszenia dla chochoła. Pan Młody proponuje także:

„Sprowadź jeszcze, kogo chcesz”.


AKT 2
(świeczniki pogaszone; na stole mała lampka kuchenna)

Scena 1
Gospodyni, Isia


Gospodyni, jako że zbliża się północ, chce położyć dzieci spać, lecz jej córeczka nie zamierza jeszcze opuszczać towarzystwa i prosi matkę o odrobinę czasu na zabawę, ponieważ chce zobaczyć oczepiny:

„Nie, nie póde, matusiu,

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21  




Baza studiów
Kim chcesz zostać?

Szybki test:

Stańczyk na początku swej wypowiedzi atakuje:
a) chłopów
b) inteligencję
c) bratanie się inteligencji i chłopów
d) chłopomanię
Rozwiązanie

Kiedy Jasiek zgubił złoty róg?
a) kiedy wyjeżdżał rozesłać wici
b) kiedy próbował przekoczyć stóg siana
c) kiedy sięgał po czapkę
d) kiedy gnał przez pola
Rozwiązanie

Jasiek jest:
a) szwagrem Gospodarza
b) synem Gospodarza
c) wnukiem Gospodarza
d) sierotą
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Wesele” - streszczenie szczegółowe
Stanisław Wyspiański - biografia
Geneza „Wesela” Wyspiańskiego
Struktura dramatu (dramat realistyczny, obyczajowy, fantastyczny, psychologiczny, symboliczny, narodowy)
Czas i miejsce akcji w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego
„Teatr mój widzę ogromny”, czyli koncepcja teatru ogromnego
Stylizacja na gwarę w „Weselu”
Wydarzenia historyczne poruszone w „Weselu”
Cechy dramatu Wyspiańskiego na przykładzie „Wesela”
Zestawienia gości weselnych ze zjawami
Kalendarium życia i twórczości Stanisława Wyspiańskiego
Symbolika w „Weselu”
Nawiązanie do „Wesela” w kulturze
Najważniejsze cytaty „Wesela”
Premiera spektaklu „Wesele”
Bibliografia




Bohaterowie
Pan Młody - charakterystyka
Panna Młoda - charakterystyka
Gospodarz - charakterystyka
Bohaterowie „Wesela” i ich pierwowzory
Fantastyczne osoby dramatu
Chłopi i inteligencja w „Weselu”





Tagi: