Wesele | inne lektury | kontakt | reklama | studia
streszczeniaopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   
Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Wesele

„Wesele” - streszczenie szczegółowe

© - artykuł chroniony prawem autorskim autor: Karolina Marlęga

Scena 35
Pan Młody, Radczyni


Pan Młody próbuje przekonać swoją ciotkę – Radczynię, do autentyczności swojej miłości do wsi. Argumentuje wybór obecnego życia zakłamaniem i szarym życiem w mieście. Radczyni pozostaje niewzruszona i sceptyczna:
„Mego zdania to nie zmienia”.

Scena 36
Poeta, Rachel

Poeta wypytuje Rachelę, czy zdarzyło się jej kiedyś zakochać w chłopie. Dziewczyna mówi, że czuje duży pociąg do chłopów, ale dodaje też:

„(…) lecz być musi ładny chłopiec.
Powrót, powrót do natury”.


W dalszej rozmowie Rachela podkreśla różnice między nią a jej ojcem:

„Interesujące, co?
Wyzysk, handel, ja i on - ?”.


Poeta zauważa miłość Żydówki do poezji i pyta, czy sama kiedyś tworzyła. Dowiaduje się po chwili, że woli nie pisać wcale, niż pisać słabo. Rachel widzi wszędzie zaklętą poezję:

„(…) kędy spojrzę, to widzę
poezję żywą, zaklętą
tę świętą”.


Jest to kolejna z młodopolskich cech dziewczyny, dostrzegającej poezję w najprostszej czynności i rzeczy. Dziewczyna zapowiada rychłe opuszczenie wesela. Mówi Poecie, że będzie szła przez sad, gdzie krzewy róż owinięte są w chochoły. Pojawia się motyw chochoła jako symbol odrodzenia:

„Jeśli kto ma zapach róż;
owiną go w słomę zbóż,
a na wiosnę go odwiążą
i sam odkwitnie”.

Rachela zapowiada, że pochyli się nad chochołem i tak mu się zwierzy:

„(…) wyznam, jakich się herezji
nasłuchałam; jak się jęto kąsać, gryźć
mnie, com przyszła zakochana! –
Zmówię chochoł, każe przyść
do izb na wesela, tu –
może uwierzycie mu
że prawda, co mówi Rachela”.


Mówi, więc Poecie, że zaprosi chochoła na przyjęcie. Jej rozmówca dopiero wówczas poznaje imię dziewczyny i natychmiast się nim zachwyca:

„(…) imię pani tak liryczne…”.

Rachela staje się inicjatorką wydarzeń fantastycznych, mówiąc:


„(…) zaproście tu na Wesele
wszystkie dziwy, kwiaty, krzewy,
pioruny, brzęczenia, śpiewy…”,


na co Poeta krzyczy:

„(…)chochoła !”.
Żydówka zawija na szyi szal i wychodzi.

Scena 37
Poeta, Panna Młoda


Poeta twierdzi, że dziś może spełnić się każde życzenie szczęśliwej Panny Młodej i proponuje jej:

„(…) panno młoda – zaproś gości
tych, którym złe wciórności
dopiekają – którym źle –
których bieda, Piekło dręczy,
których duch się strachem męczy,
a do wyzwolenia się rwie”.


Panna Młoda nie wie, po co miałaby to robić.

Scena 38
Poeta, Panna Młoda, Pan Młody


Pan Młody, który także jest poetą, mówi:

„Ja szczęśliwy, do gospody
sprosiłbym tu cały świat:
takim rad, takim rad”.


Poeta proponuje więc, by zaprosił chochoła skrytego za oknem w sadzie, na co mężczyzna wybucha śmiechem:

„Cha, cha, cha – cha, cha, cha,
przyjdź chochole,
na Wesele,
zapraszam cię ja, pan młody,
wraz na gody
do gospody!”.


Cała trójka zaczyna się śmiać i wykrzykiwać raz za razem zaproszenia dla chochoła. Pan Młody proponuje także:

„Sprowadź jeszcze, kogo chcesz”.


AKT 2
(świeczniki pogaszone; na stole mała lampka kuchenna)

Scena 1
Gospodyni, Isia


Gospodyni, jako że zbliża się północ, chce położyć dzieci spać, lecz jej córeczka nie zamierza jeszcze opuszczać towarzystwa i prosi matkę o odrobinę czasu na zabawę, ponieważ chce zobaczyć oczepiny:

„Nie, nie póde, matusiu,

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21  




Baza studiów
Kim chcesz zostać?

Szybki test:

Jasiek jest:
a) synem Gospodarza
b) wnukiem Gospodarza
c) sierotą
d) szwagrem Gospodarza
Rozwiązanie

Jakiego koloru są ściany izby opisanej w didaskaliach?
a) jasnożółtego
b) zielonkawego
c) białego
d) niebieskiego
Rozwiązanie

Żyd i Czepiec kłócą się o:
a) poglądy Księdza
b) ilość wódki na weselu
c) rozpijanie chłopów
d) dług
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Wesele” - streszczenie szczegółowe
Stanisław Wyspiański - biografia
Geneza „Wesela” Wyspiańskiego
Struktura dramatu (dramat realistyczny, obyczajowy, fantastyczny, psychologiczny, symboliczny, narodowy)
Czas i miejsce akcji w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego
„Teatr mój widzę ogromny”, czyli koncepcja teatru ogromnego
Stylizacja na gwarę w „Weselu”
Wydarzenia historyczne poruszone w „Weselu”
Cechy dramatu Wyspiańskiego na przykładzie „Wesela”
Zestawienia gości weselnych ze zjawami
Kalendarium życia i twórczości Stanisława Wyspiańskiego
Symbolika w „Weselu”
Nawiązanie do „Wesela” w kulturze
Najważniejsze cytaty „Wesela”
Premiera spektaklu „Wesele”
Bibliografia




Bohaterowie
Pan Młody - charakterystyka
Panna Młoda - charakterystyka
Gospodarz - charakterystyka
Bohaterowie „Wesela” i ich pierwowzory
Fantastyczne osoby dramatu
Chłopi i inteligencja w „Weselu”





Tagi: